8. انتقاد از كليسا. نخستين مصلحان در برابر محافظه كاران
نيوكاسل
هيو نيوكاسلي1 فرانسيسي انگليسي، مصلح ديني (برآمدنش 1319 ـ 1322).
او احتمالاً در نيوكاسل ـ آن ـ تين زاده شد يا در آنجا به فرقهٴ فرانسيسيان پيوست. در دانشگاه پاريس تحصيل كرد و دكتر الاهيات شد (پيش از سال 1322) و در حقوق شرع دانشنامه گرفت؛ بيشتر عمرش را در پاريس گذراند و در آنجا درگذشت. او با جان ويلزي و نيكلاي ليرايي در اين افتخار سهيم است كه در كليساي فرانسيسيان پاريس دفن شده است. ولي، با اين همه، تاريخ مرگش را نميدانيم. تنها رويدادهاي قابل تاريخگذاري در زندگي او، يكي نوشتهاي است از سال1319 و ديگري حضور او در شوراي فرانسيسيان در پروجا در سال 1322 است، كه بهوسيلهٴ ميكله دا كِزِنا اداره ميشد؛ او در آن هنگام دكتر در الاهيات بود و در آن فرقه اعتباري داشت؛ در آنجا بيانيهٴ مربوط به فقر حواريون را تأييد كرد، كه بعداً براي پاپ فرستاده شد.
نيوكاسل پيش از سال 1322 شرح مبسوطي بر چهار كتاب عبارات نوشت. اين نشان ميدهد كه از شاگردان دنُس اسكوت بوده و شايد پيش از سال 1308 از درسهايش در پاريس استفاده كرده است. او در سال 1319 رسالهاي تأليف كرد درباب پيروزي مسيحيان بر ضد مسيحيت، ولي مهمترين اثرش يادداشتي است دربارهٴ فروش آمرزش، كه در آن از سوء استفادهاي كه خودش در اسقفنشينهاي پاريس و رنس شاهد بوده است سخت انتقاد ميكند و چارهٴ آن را خاطرنشان ميسازد. او در اين نوشته پيشاهنگ چاسر در
قصهٴ فروش آمرزش و حتي اصلاحطلبان عصر اصلاحديني بوده است. انتساب اين نوشته به او مسلم نيست، ولي بسيار محتمل است.
پيير دو بُوا
نويسندهٴ اجتماعي و اصلاحطلب فرانسوي (حدود 1250 ـ حدود 1321).
مندرجات: 1) زندگي؛ 2) مهمترين آثار؛ 3) افكار سياسي؛ 4) اصلاح كليسا؛ 5) تأمين صلح؛
6) آموزش و پرورش ؛ 7) اقتصاديات؛ 8) اصالت و سبك؛ 9) تأثير.
1. زندگي. پي ير دو بُوا2 در سال هاي 1250 و 1260 احتمالاً در كوتانس يا حوالي آن در پرونس زاده شد. به دانشگاه پاريس رفت و در محضر درس قديس توماس آكويناس (سيزدهم ـ
2؛ متوفا 1274) و سيژاي براباني (سيزدهم ـ 2) حضور يافت. بهعنوان حقوقدان در كوتانس مستقر شد. او شخصي دانشگاهي يا عضو فرقههاي رهباني يا حتي از كارمندان عاليمقام دولت نبود، بلكه فقط وكيل دعاوي بسيار موفقي بود كه ثروتي اندوخت و اعتماد شاه را جلب كرد.